KANAŁ (1956)
Powstanie Warszawskie.
Tragiczne losy żołnierzy oddziału AK, którzy z pozycji na Mokotowie usiłują przedostać się kanałami do walczącego jeszcze Śródmieścia. Wszystkich czeka śmierć. Dowódca "Zadra" wraca do kanału, bo oszukany przez tchórzliwego "Kulę" zostawił za sobą swój oddział. "Mądry" załamuje się, wychodzi przez właz i zostaje roztrzelany przez Niemców. Halinka popełnia samobójstwo, "Smukły" ginie rozbrajając granaty. Ciężko ranny "Korab" i "Stokrotka" docierają resztkami sił do Wisły, ale drogę zagradza im zamykająca kanał żelazna krata.

POPIÓŁ I DIAMENT (1958)
Ostatni dzień wojny. Poranek pierwszego dnia pokoju.
Pokazać tej szczególnej nocy losy młodego człowieka uwikłanego w okupacyjną przeszłość, zmęczonego bohaterstwem, przeczuwającego inne, lepsze życie. Cóż to za piękny temat do filmu. Tej szczególnej nocy spotyka się przeszłość z przyszłością - i zasiada do jednego stołu. Przy akompaniamencie tang i fokstrotów bohater filmu, Maciek Chełmicki, szuka odpowiedzi, jak żyć dalej - jak zrzucić dławiący bagaż przeszłości, rozwiązuje odwieczny dylemat żołnierza. Słuchać czy myśleć. A jednak Maciek zabije...

LOTNA (1959)
Akcja "Lotnej" jest prosta i wyrazista: wrzesień 1939 roku, początek działań wojennych. Piękny arabski koń z magnackiej stadniny dostaje się przypadkowo w posiadanie Rotmistrza, dowódcy szwadronu i staje się natychmiast przedmiotem pożądania innych: Porucznika, Podchorążego i wreszcie szefa szwadronu, Wachmistrza Latonia. Teraz wojna zabiera kolejno Rotmistrza i Podchorążego. Kiedy wreszcie konia dosiąść ma Porucznik, Lotną porywa Wachmistrz i uciekając wśród porzuconych wozów taborowych i sprzętu cofającej się armii, pada z koniem - Lotna łamie nogę.

OSTATNI DZIEŃ LATA (1958)
Nastrojowe studium psychologiczne, dramat samotności i bezradności dwojga ludzi niezdolnych do podjęcia próby wspólnego życia. Film eksperymentalny, o konstrukcji fabularnej, zrealizowany w warunkach amatorskich. Młody mężczyzna i dojrzała kobieta spotykają się na bezludnej plaży. Samotni, naznaczeni piętnem wojny i osobistych dramatów nie potrafią - mimo prób - znaleźć drogi do siebie.

DO WIDZENIA, DO JUTRA... (1960)
Debiut reżyserski Janusza Morgensterna.
Tło wydarzeń, o których opowiada film, stanowią autentyczne wątki z życiorysu Zbyszka Cybulskiego, współzałożyciela reżysera i aktora gdańskiego kabaretu studenckiego Bim-Bom. Autentyczna jest także postać Marguerite, córki francuskiego konsula, spędzającej w Polsce jedynie wakacje i święta.